elektrik-elektronik sektörü türkiyeâ?de monte sektörü olarak başlamış , daha sonra mahsus 1990â?lardan ıtibaren hızla gelişmiştir. sektör , fen ve konstrüktif açıdan 6 madun sektörden oluşmaktadır. bu madun sektörler:

>>bileşenler

>>tüketim cihazları

>>telekomünikasyon

>>diğer hevesli okunuşu endüstriyel cihazlar

>>askeri elektronik cihazlar

>>bilgisayar yerine sıralanabilir.

alt kesim , elektronik sanayiinin alt sektörleri içinde ar-geâ?ye arz ziyade kaynak ayıran sektör olma özelliğini göstermektedir. telekomünikasyonda türkiye sayısallaşma düzeyinde pek çok oecd ülkesini arkada bırakmış durumda bulunmaktadır. türkiye , ürettiği numerik santralleri midi asya ülkelerine satmaya başlamıştır.

alt sektörün elektrik-elektronik sektörü üretimindeki payı düşüktür. sektördeki firmaların makro çoğunluğu küçük ölçekli firmalar olup , garip firmalarla yarış etmede zorluklar yaşamaktadır.

sektörün ıhracatı büyük ölçüde milletler arası politikalara ile hükümetler arası temaslara dayanmaktadır. sektörün satış yaptığı piyasalarda alımların umumiyetle satıcı memleket kredisine konusunda kendisine gerekli ve kesim firmalarının itibar bulmadaki sorunları ihracatı sınırlayan faktörlerdir.

dünya ticaret örgütü (dtö) elektronik sanayini kâtiplik makineleri ve enformasyon cihazları ve elektrikli araba okunuşu cihazlar olmak üzere iki alt sektöre ayırmaktadır. türkiye kapasite kullanımı le dış girişimci verilerinde bile sıklıkla bu tasnifi kullanmaktadır.

elektrik-elektronik sektörü üretiminde firma yoğunlaşmasına ilişkin bir say mutluluk istatistik enstitüsü eliyle yapılmıştır. bu çalışmada elektrik-elektronik sanayi sektörlerinden â?televizyon ve yapımcı alıcıları; yansıtmak okunuşu görüntü kaydeden yada üreten teçhizat ve bunlarla alakadar araçların imalatıâ? , â?büro , muhasebe je bilgi mesele makineleri imalatıâ? , \"radyo ve iletişim vericileri ıle telefon ile komünikasyon hattı teçhizatı imalatı\" , etkinlik sınıflarının çok yüksek yoğunlaşma derecesine iye olduğu belirtilmektedir.